Categorieën
Interview

“Ecodorp een verrijking voor de mensheid”

Ecodorpen en Transition Towns kunnen een verrijking zijn voor de mensheid. Vanuit die overtuiging begon Ad Vlems twaalf jaar geleden aan de eerste stappen op weg naar een ecodorp, hoewel hij niet wist dat het zo heette. Maar dat we op een andere manier met de Aarde zouden moeten omgaan stond als een paal boven water.

Ad Vlems komt uitgebreid aan het woord in de zesde aflevering van Groene Verhalen. Hij is een van de initiatiefnemers van Ecodorp Boekel. En daar in Boekel, ergens tussen Nijmegen en Eindhoven in, spraken we hem in de mooie tuin van het ecodorp in aanbouw.

Waarom een ecodorp?

Het begon met de wens duurzaam te willen leven en daarin een voorbeeld te zijn. Samen met zijn vrouw schreef hij ideeën op die via een website de wereld in gingen. Zelf voedsel verbouwen, je eigen energie opwekken, zelf je huis bouwen… er kwamen reacties en een daarvan luidde: “Wat jullie willen, dat is een ecodorp”. Toen had hun idee een naam.

Duurzaam bouwen

Grondstoffen die tijdens de bouw worden gebruikt, zijn liefst gemaakt uit afval. Voor de isolatie is glasschuim gebruikt, een afvalproduct uit de glasindustrie. Er is beton zonder cement gebruikt, omdat cement een grote bijdrage levert aan de CO2-uitstoot. Verder veel organische materialen, zoals hout en kalkhennep

Ronde vormen

De plattegrond van het dorp toont huizen in een cirkelvorm. De architect die het dorp tekende noemt het ‘helende architectuur’ en ‘Sacred Geometry’. En er is een onderzoek dat in 2005 plaatsvond, naar de huisvesting van de evacués na de orkaan Katrina. Daar kwam uit dat er de minste conflicten waren op plekken waar de mensen in een cirkel rond een gezamenlijke ruimte woonden.

Basisinkomen

Een ecologisch basisinkomen voor ecodorpen. Het is een nieuw plan, afkomstig van Jack Cox, schrijver van het boek Vlindereconomie. Bij benaderde het ecodorp Boekel en in de eerste gesprekken werd duidelijk dat dit voor alle ecodorpinitiatieven zou moeten gelden. Het is geen ‘onvoorwaardelijk’ basisinkomen. Van degenen die het zouden krijgen wordt gevraagd zich in te zetten voor de Sustainable Development Goals van de Verenigde Naties en dat ook uit te dragen. Het plan wordt nu verder uitgewerkt.

Basalt accu

De basalt accu gaat het ecodorp straks warm houden. Het is een grote cilindervormige bak gevuld met basalt, vulkanisch gesteente. De accu heeft een doorsnede van 15 meter en is 7 meter hoog. Rondom anderhalve meter isolatie. De elektriciteit van de zeshonderd zonnepanelen op de daken verwarmt het basalt i n de zomer. De warmte wordt vasthouden en wordt in de winter via buizen en boilers teruggegeven aan de huizen. Zo vangt het ecodorp ’s zomers de zonnewarmte om die ’s winters te benutten.

Minder eenzaam, meer verbonden

Wonen in een ecodorp is anders. Om te beginnen bestaat eenzaamheid eigenlijk niet. Eens per maand is er een ‘sharing’ waar ieder vertelt wat er speelt. Dat kunnen persoonlijke zorgen zijn of juist iets waar je erg gelukkig van wordt. Daardoor is er meer verbondenheid

De toekomst

Ecodorpen en Transition Towns kunnen een verrijking zijn voor de mensheid. Dat inzicht breekt ook steeds meer door bij beleidsmakers.

www.ecodorpboekel.nl

Categorieën
Lekker

Maak zelf heerlijke biologische bonbons

In de zesde aflevering van Groene Verhalen laat Alowieke zien hoe je zelf chocolaatjes maakt.

Ingrediënten

  • Dadels (zonder pit)
  • Gemalen kokos
  • Kokosvet (kokosolie)
  • Cacao

Bereiding

  1. Snijd de dadels in kleine stukjes en doe die in en schaaltje.
  2. Voeg kokos, kokosvet en cacao toe.
  3. Prak de massa fijn en vermeng de ingrediënten.
  4. Kneed het deeg om er een samenhangende massa van te maken.
  5. Maak een rolletje van het deeg en snijd dat in gelijke stukjes.
  6. Maak bolletjes van de stukjes en rol die door de kokos, zodat er een mooi wit laagje op de chocolaatjes komt en ze niet meer plakken.

De dadels maken de chocolade zoet. We gebruikten biologische dadels. Als de dadels sappig zijn, blijft het deeg beter kleven.

Het kokosvet is dik en stijf als het koud is. Als het warm is, wordt het olie. Om chocolaatjes te maken moet het koud zijn, want olie is veel te dun. Als het vet te stijf is, kan het door wat langer kneden wat soepeler worden, doordat je het met je handen een beetje verwarmt.

‘Lekker’ is een nieuwe rubriek in Groene Verhalen.
Het gaat over lekkere dingen die je zelf kunt maken. Deze eerste keer maakten we chocolade, met biologische producten uit de natuurvoedingswinkel.

Wie zelf een lekker idee heeft, laat het weten! De beste recepten zullen we graag doorgeven via Groene Verhalen.

Categorieën
Afleveringen

Aflevering 6 – juni 2021

In de zesde aflevering van Groene Verhalen een gesprek met Ad Vlems, een van de initiatiefnemers van Ecodorp Boekel. Verder oproepen, het verhaal, de rubriek Lekker, gedichten en nieuws over de Social Tipping point Coalitie, de Week zonder afval en Degrowth.
En: maak zelf chocolaatjes!

Productie en presentatie: Dick Verheul, bijdragen van Yvon Eerland, Greetje Salima, Ellen uit Amsterdam en Alowieke van Beusekom.

Groene Verhalen is een maandelijkse video en daaraan gekoppeld een website en een elektronische nieuwsbrief.

Groene Verhalen is een initiatief dat mensen bij elkaar wil brengen die de wereld mooier willen maken. Denk aan een duurzame manier van leven, geluk brengen in het leven van anderen, de vrede in de wereld bevorderen, ruimte geven aan de natuur en op een verantwoorde manier omgaan met de rijkdommen die de Aarde biedt, eerlijk delen, rechtvaardigheid en solidariteit.

Neem een abonnement op de nieuwsbrief voor een euro per jaar.

Bekijk ook de andere afleveringen.

Categorieën
Afleveringen

Aflevering 5 – mei 2021

In de vijfde aflevering van Groene Verhalen een gesprek met Irma Abelskamp, die een belangrijke rol speelde bij de totstandkoming van de permacultuurtuin de Oerfloed en de woon- en werkplek Frijlân, beide in Friesland. Verder oproepen, gedichten en nieuws over het voorkómen van afval, de Tuin van Sjef in Velp en een inspirerend verhalenpad. Klik op de video om het te zien en te horen.

Groene Verhalen is een maandelijkse video en daaraan gekoppeld een website en een elektronische nieuwsbrief.

Groene Verhalen is een initiatief dat mensen bij elkaar wil brengen die de wereld mooier willen maken. Denk aan een duurzame manier van leven, geluk brengen in het leven van anderen, de vrede in de wereld bevorderen, ruimte geven aan de natuur en op een verantwoorde manier omgaan met de rijkdommen die de Aarde biedt, eerlijk delen, rechtvaardigheid en solidariteit.

Neem een abonnement op de nieuwsbrief voor een euro per jaar.

Bekijk ook de andere afleveringen.

Categorieën
Muziek

Plastic kan nu echt niet meer

‘Plastic kan nu echt niet meer’ is de titel van het lied dat klinkt aan het einde van de vijfde aflevering van Groene Verhalen. Het lied, gezongen door Dick Verheul, werd geschreven ter gelegenheid van de dag van de Aarde 2018. Het thema van de internationale dag was toen “End plastic pollution’. Hierbij de tekst van het lied.

Ieder kent nu het verhaal
Kom in actie deze keer
En zing straks allemaal
Plastic kan nu echt niet meer

Neem een tas mee naar de winkel
elke keer en steeds maar weer
't Is zo eenvoudig en zo simpel
Plastic kan nu echt niet meer

Koop geen water in een flesje
Uit de kraan krijg je veel je meer
en de grootste dorst die les je
Plastic kan nu echt niet meer

Voor de vissen in het water
in de zee en in het meer
Is 't een soepzooi nu en later
Plastic kan nu echt niet meer

Haal je brood vers bij de bakker
en breng zelf een broodzak mee
dat scheelt heel veel wegwerpzakken
Plastic kan nu echt niet meer

Hergebruik papieren zakken
de pruim, de appel en de peer
laten zich er in verpakken
Plastic kan nu echt niet meer

Elke dag heb je de keuze
Dus koop het nu nooit weer
En onthoud die ene leuze
Plastic kan nu echt niet meer
Plastic kan nu echt niet meer
Categorieën
Interview

We leven in een tempo dat niet natuurlijk is

Irma Abelkamp speelde een grote rol in de totstandkoming van de permacultuurtuin De Oerfloed (Fries voor overvloed) en de woon- en werkplek Frijlân, beide in Friesland, nabij Leeuwarden. Het begon toen zij zich in 2008 ging verdiepen in de principes van Permacultuur.

“We leven in een tempo, dat de natuur niet kan volgen. Daarmee ren je eigenlijk het leven voorbij”. Het interview met Irma Abelskamp is te beluisteren in de vijfde video ‘Groene Verhalen’ die op 1 mei verscheen.

In het gesprek komen zes onderwerpen aan bod.

  • Hoe haar opleiding permacultuur haar hielp om een onbestemd gevoel om te zetten in concreet handelen. Ook ‘Dragon Dreaming’ en ervaringen in Transition Towns hielpen er bij.
  • De aanloop om te komen tot de woon- en werkplek Frijlân. Het is een proces van lange adem. Maar wie volhoudt heeft uiteindelijk succes.
  • Een beschrijving van Frijlân. Er worden nog mensen gezocht om de gemeenschap uit te breiden.
  • De voor en nadelen van ‘off-grid’ leven, zonder aansluiting op het net.
  • Een toekomstdroom voor het gebied waar Frijlân is gevestigd en over Frijlân als leerplek.
  • Wat zeg je tegen jongeren die zo pessimistisch zijn over de toekomst, dat ze denken dat ze de laatste generatie op Aarde zijn?

Links

Frijlân – Leren van nature
De Oerfloed
Dragon Dreaming
Transition Towns

Categorieën
Nieuws

‘Neem gerust je eigen verpakking mee’

Zero Waste Nederland heeft een sticker uitgebracht met het opschrift ‘Neem gerust je eigen verpakking mee’. Winkeliers kunnen de sticker tegen kostptijs bestellen om op hun winkeldeur te plakken.

Papieren zakken voor groente en brood zijn vaak heel goed te hergebruiken. En voor brood bestaan ook katoenen broodzakken. Dat bespaart veel verpakkingsafval en plastic soep in de zee.

Meestal is het geen enkel probleem als klanten in de winkel hun eigen verpakking voor brood, groente en kaas meebrengen. En mocht iemand daar toch aan twijfelen, dan geeft de sticker duidelijkheid.

zerowastenederland.nl

Categorieën
Nieuws

Steeds meer watertappunten

Verpakt water in plastic flesjes hoeft niemand meer te kopen, nu er honderden watertappunten zijn in Nederland, onder andere bij de stations. Ook waterleidingbedrijven en Join The Pipe hebben tappunten aangelegd.

Op de website Kraanwatertappunten.nl zijn de tappunten te vinden, niet alleen in Nederland,m maar in de hele wereld. Volgens de laatste telling waren er 239.175 geregistreerde waterpunten wereldwijd.

kraanwatertappunten.nl

Categorieën
Nieuws

De Tuin van Sjef in Velp

In Velp, vlakbij Arnhem, ligt al sinds de jaren tachtig een bijzondere tuin tussen de huizen, die een grote diversiteit aan planten en dieren herbergt.

De grote tuin werd aangelegd door de in 2014 overleden kunstenaar Sjef van der Molen, die een groot natuurliefhebber was. Na zijn dood hield een grote groep vrijwilligers de tuin in stand.

De tuin ligt achter een prachtige toegangspoort vol symboliek.

Zodra we van de corona af zijn, is de Tuin van Sjef weer te bezoeken. Er zijn regelmatig open dagen en speciale activiteiten, ook voor het onderwijs. De tuin ligt op loopafstand van treinstation Velp.

In de vijfde aflevering van Groene Verhalen zijn beelden uit de tuin te zien in de nieuwsrubriek.

www.detuinvansjef.nl

Categorieën
Verhaal

Varen

Een nieuw onderdeel in Groene Verhalen is met ingang van de vijfde aflevering ‘Het Verhaal.’ Yvon Eerland woont in een woongemeenschap Centraal Wonen aan de rand van Den Haag. Zij schrijft columns over haar leven op haar woonplek en haar liefde voor de natuur. Het eerste verhaal dat zij voordraagt in Groene Verhalen gaat over een Varen. Hieronder is het ook te lezen.

Varen

Het wordt al licht in het oerbos. Elfje Yvon wrijft in haar ogen. Een zonnestraal prikte precies in haar linkeroog. Slaperig kijkt ze om zich heen. Het bos is bezig de dauw te verdampen. Een lieveheersbeestje drinkt vlak naast haar nog snel van een druppeltje. Elfje Yvon laat zich nog even achterover vallen. Ze kijkt naar de varen waar ze onder in slaap is gevallen. Zijn blaadjes zijn zo fijn dat het kant lijkt. Een dauwdruppeltje glijdt langs een sprietje naar beneden, bovenop het neusje van elfje Yvon.

Ze schrikt wakker. Een zonnestraal piept naar binnen langs het rode rolgordijn. In de straal dansen stofdeeltjes. Met het rood op de achtergrond lijken het glittertjes, zo mooi lichten ze op. De varen naast het bed heeft de wacht gehouden. Tenminste zo lijkt het. Rustig, met alle tijd van de wereld staan de kant-achtige blaadjes te wennen aan de nieuwe standplaats; Een lief slaapkamertje met een rustige sfeer. Duidelijk net opgeknapt. Op een hoge plek zodat alle blaadjes mooi uitkomen tegen de kurkwand.

Gisteren lag de plant nog zonder pot in de bosjes. Zijn kluit verdroogd en vol verdorde takken. Ze heeft hem opgepakt en is toen een tijd bezig geweest om een bak te vinden waar de enorme kluit in zou passen. Daarna heeft de plant water gekregen. Heel veel water, want daar houden varens van. Daarna heeft ze voorzichtig de dode blaadjes weggeknipt. Voorzichtig want de uitlopers hebben scherpe delen in elke bladoksel. Toen al het water was opgezogen in de kluit kwam er een reus die de plant naar binnen bracht en op het hoge rotantafeltje in de slaapkamer zette. Nu stond de plant daar geduldig te wachten tot ze ging slapen. Dan keek ze een tijdje naar de varen en voelde zich veilig.

Trots vertelde ze haar vondst aan mensen: “Ik heb weer een plant gered!” zei ze, “Hij was gedumpt achter het gebouw!” Verbaasd werd ze aangekeken. Toen ging er bij iemand een licht op: “Bedoel je die lelijke oude varen die uit de vide komt?”