Categorieën
Nieuws

Wereldwijd ‘Degrowth Day’ op 5 juni

Zaterdag de vijfde juni is het wereldwijd ‘Degrowth Day’. Degrowth is het omgekeerde van groei, waar neoliberale economen en politici zo van houden.

De werkgroep die degrowth propageert zegt er zelf over: “Degrowth is een idee dat kritiek levert op het mondiale kapitalistische systeem dat koste wat kost groei nastreeft en menselijke uitbuiting en vernietiging van het milieu veroorzaakt.”

De term heeft zijn oorsprong in de jaren zeventig, in de tijd dat de Club van Rome het rapport Grenzen aan de Groei publiceerde.

Tijdens de Degrowth Day op 5 juni zullen er over de hele wereld openbare evenementen worden georganiseerd om alternatieven voor een op groei gebaseerde samenleving te delen.

Dit jaar krijgt het thema ‘Zorg’ extra aandacht, want, zo zegt de organisatie, “Zorg is het fundament van onze economie en samenleving. Zorgwerk is essentieel voor het welzijn van mensen en ecosystemen in alle samenlevingen. Dit erkennen, betekent het accepteren en eren van onze afhankelijkheid van relaties met anderen, dichtbij en ver weg, en met ecosystemen. Om de samenleving te transformeren, moet zorg voor mens en milieu centraal staan ​​in de politieke visie van degrowth.”

In Nederland is ook een tak van de Degrowth-beweging actief. Zij noemen het ‘Ontgroei’ en ze zullen eind augustus een internationaal congres organiseren in Den Haag. In onderstaande video vertelt universitair docent Crelis Rammelt over ontgroei en over de conferentie.

Degrowth op Wikipedia

De website van Ontgroei

Categorieën
Nieuws

Een week zonder afval

In de eerste week van juni organiseert Milieu Centraal samen met Zero Waste Nederland de Week Zonder Afval. Wie zich opgeeft krijgt elke dag een e-mail met tips om de afvalstroom te verkleinen.

Tijdens de week komen zeven thema’s aan de orde:

  • Spullen lenen en delen
  • Neem je eigen beker of fles mee
  • Herbruikbare verpakkingen
  • Koop tweedehands
  • Bespaar papier
  • Kleding en spullen repareren
  • Kleding een tweede leven geven

Naast de dagelijkse e-mails zijn er ook inspirerende podcasts en op 5 juni kun je in vele steden deelnemen aan een Zero Waste Tour met een gids langs winkels waar je afvalvrij kunt inkopen. Wie daar aan wil meedoen moet snel zijn, want veel tours zijn al volgeboekt.

Website Week zonder Afval

Categorieën
Verhaal

Duif

Yvon Eerland woont in een woongemeenschap Centraal Wonen aan de rand van Den Haag. Zij schrijft columns over haar leven op haar woonplek en haar liefde voor de natuur. In de zesde aflevering van Groene Verhalen draagt zij haar verhaal ‘Duif’ voor. Hieronder is het ook te lezen.\

Duif

Voor mijn raam staat een sering. Het is een oude met een scheve stam. De stam is bedekt met een dikke laag mos. Ik hou van mos. Op het mos zit een houtduifje. Hij heeft daar goeie grip en dat is nodig ook want het stormt. Paniekerig volgt de duif het aanzwellend geloei van de wind. Tussen de windvlagen door trekt hij zijn kopje terug in zijn verenkleed. Dan wordt hij van zijn mosgroene bank geblazen en vliegt op. De storm tegemoet.

Het begint te regenen. Dat is zo mooi. Het licht in mijn huis wordt dan groen. Dan ren ik naar het raam en dan begint het; Kleine drupjes op het raam. Grote druppels op de bladeren van de sering. Druppels die van de bladeren afglijden. Vluchtende koolmeesjes die bescherming zoeken in de grote conifeer naast de sering. Als het regent worden ze niet weggejaagd door de eksters. Mooi is dat. Het schijnt dat in woestijngebieden bij gebrek aan water, wanneer er nog maar één plasje water is, alle dieren samen drinken en niet meer op elkaar jagen.

Een tortelduif heeft haar nest op een richel achter de regenpijp gebouwd. Het nest stelt niet veel voor en de tortel probeert zich achter de regenpijp te verstoppen door haar kopje te verschuilen. De rest van haar lijf is nog goed zichtbaar. Helaas, want er zijn rovers in de buurt. Een sperwer die al wekenlang boven ons gebouw en de binnentuin zweeft heeft een prooi. In het midden van de tuin zit hij op de grond met een duif in zijn klauwen. Zodra iemand te dichtbij komt vliegt hij op met prooi en al en verkast naar de rustige kruidentuin.

Ik kijk op de richel achter de regenpijp. De tortel is weg. Ik heb haar ook niet meer teruggezien. Tja, sperwers moeten ook eten. Het gaat zoals de natuur het bedoeld heeft en zoals het gaat is het goed.

Categorieën
Lekker

Maak zelf heerlijke biologische bonbons

In de zesde aflevering van Groene Verhalen laat Alowieke zien hoe je zelf chocolaatjes maakt.

Ingrediënten

  • Dadels (zonder pit)
  • Gemalen kokos
  • Kokosvet (kokosolie)
  • Cacao

Bereiding

  1. Snijd de dadels in kleine stukjes en doe die in en schaaltje.
  2. Voeg kokos, kokosvet en cacao toe.
  3. Prak de massa fijn en vermeng de ingrediënten.
  4. Kneed het deeg om er een samenhangende massa van te maken.
  5. Maak een rolletje van het deeg en snijd dat in gelijke stukjes.
  6. Maak bolletjes van de stukjes en rol die door de kokos, zodat er een mooi wit laagje op de chocolaatjes komt en ze niet meer plakken.

De dadels maken de chocolade zoet. We gebruikten biologische dadels. Als de dadels sappig zijn, blijft het deeg beter kleven.

Het kokosvet is dik en stijf als het koud is. Als het warm is, wordt het olie. Om chocolaatjes te maken moet het koud zijn, want olie is veel te dun. Als het vet te stijf is, kan het door wat langer kneden wat soepeler worden, doordat je het met je handen een beetje verwarmt.

‘Lekker’ is een nieuwe rubriek in Groene Verhalen.
Het gaat over lekkere dingen die je zelf kunt maken. Deze eerste keer maakten we chocolade, met biologische producten uit de natuurvoedingswinkel.

Wie zelf een lekker idee heeft, laat het weten! De beste recepten zullen we graag doorgeven via Groene Verhalen.

Categorieën
Afleveringen

Aflevering 6 – juni 2021

In de zesde aflevering van Groene Verhalen een gesprek met Ad Vlems, een van de initiatiefnemers van Ecodorp Boekel. Verder oproepen, het verhaal, de rubriek Lekker, gedichten en nieuws over de Social Tipping point Coalitie, de Week zonder afval en Degrowth.
En: maak zelf chocolaatjes!

Productie en presentatie: Dick Verheul, bijdragen van Yvon Eerland, Greetje Salima, Ellen uit Amsterdam en Alowieke van Beusekom.

Groene Verhalen is een maandelijkse video en daaraan gekoppeld een website en een elektronische nieuwsbrief.

Groene Verhalen is een initiatief dat mensen bij elkaar wil brengen die de wereld mooier willen maken. Denk aan een duurzame manier van leven, geluk brengen in het leven van anderen, de vrede in de wereld bevorderen, ruimte geven aan de natuur en op een verantwoorde manier omgaan met de rijkdommen die de Aarde biedt, eerlijk delen, rechtvaardigheid en solidariteit.

Neem een abonnement op de nieuwsbrief voor een euro per jaar.

Bekijk ook de andere afleveringen.

Categorieën
Afleveringen

Aflevering 5 – mei 2021

In de vijfde aflevering van Groene Verhalen een gesprek met Irma Abelskamp, die een belangrijke rol speelde bij de totstandkoming van de permacultuurtuin de Oerfloed en de woon- en werkplek Frijlân, beide in Friesland. Verder oproepen, gedichten en nieuws over het voorkómen van afval, de Tuin van Sjef in Velp en een inspirerend verhalenpad. Klik op de video om het te zien en te horen.

Groene Verhalen is een maandelijkse video en daaraan gekoppeld een website en een elektronische nieuwsbrief.

Groene Verhalen is een initiatief dat mensen bij elkaar wil brengen die de wereld mooier willen maken. Denk aan een duurzame manier van leven, geluk brengen in het leven van anderen, de vrede in de wereld bevorderen, ruimte geven aan de natuur en op een verantwoorde manier omgaan met de rijkdommen die de Aarde biedt, eerlijk delen, rechtvaardigheid en solidariteit.

Neem een abonnement op de nieuwsbrief voor een euro per jaar.

Bekijk ook de andere afleveringen.

Categorieën
Muziek

Plastic kan nu echt niet meer

‘Plastic kan nu echt niet meer’ is de titel van het lied dat klinkt aan het einde van de vijfde aflevering van Groene Verhalen. Het lied, gezongen door Dick Verheul, werd geschreven ter gelegenheid van de dag van de Aarde 2018. Het thema van de internationale dag was toen “End plastic pollution’. Hierbij de tekst van het lied.

Ieder kent nu het verhaal
Kom in actie deze keer
En zing straks allemaal
Plastic kan nu echt niet meer

Neem een tas mee naar de winkel
elke keer en steeds maar weer
't Is zo eenvoudig en zo simpel
Plastic kan nu echt niet meer

Koop geen water in een flesje
Uit de kraan krijg je veel je meer
en de grootste dorst die les je
Plastic kan nu echt niet meer

Voor de vissen in het water
in de zee en in het meer
Is 't een soepzooi nu en later
Plastic kan nu echt niet meer

Haal je brood vers bij de bakker
en breng zelf een broodzak mee
dat scheelt heel veel wegwerpzakken
Plastic kan nu echt niet meer

Hergebruik papieren zakken
de pruim, de appel en de peer
laten zich er in verpakken
Plastic kan nu echt niet meer

Elke dag heb je de keuze
Dus koop het nu nooit weer
En onthoud die ene leuze
Plastic kan nu echt niet meer
Plastic kan nu echt niet meer
Categorieën
Interview

We leven in een tempo dat niet natuurlijk is

Irma Abelkamp speelde een grote rol in de totstandkoming van de permacultuurtuin De Oerfloed (Fries voor overvloed) en de woon- en werkplek Frijlân, beide in Friesland, nabij Leeuwarden. Het begon toen zij zich in 2008 ging verdiepen in de principes van Permacultuur.

“We leven in een tempo, dat de natuur niet kan volgen. Daarmee ren je eigenlijk het leven voorbij”. Het interview met Irma Abelskamp is te beluisteren in de vijfde video ‘Groene Verhalen’ die op 1 mei verscheen.

In het gesprek komen zes onderwerpen aan bod.

  • Hoe haar opleiding permacultuur haar hielp om een onbestemd gevoel om te zetten in concreet handelen. Ook ‘Dragon Dreaming’ en ervaringen in Transition Towns hielpen er bij.
  • De aanloop om te komen tot de woon- en werkplek Frijlân. Het is een proces van lange adem. Maar wie volhoudt heeft uiteindelijk succes.
  • Een beschrijving van Frijlân. Er worden nog mensen gezocht om de gemeenschap uit te breiden.
  • De voor en nadelen van ‘off-grid’ leven, zonder aansluiting op het net.
  • Een toekomstdroom voor het gebied waar Frijlân is gevestigd en over Frijlân als leerplek.
  • Wat zeg je tegen jongeren die zo pessimistisch zijn over de toekomst, dat ze denken dat ze de laatste generatie op Aarde zijn?

Links

Frijlân – Leren van nature
De Oerfloed
Dragon Dreaming
Transition Towns

Categorieën
Nieuws

De Tuin van Sjef in Velp

In Velp, vlakbij Arnhem, ligt al sinds de jaren tachtig een bijzondere tuin tussen de huizen, die een grote diversiteit aan planten en dieren herbergt.

De grote tuin werd aangelegd door de in 2014 overleden kunstenaar Sjef van der Molen, die een groot natuurliefhebber was. Na zijn dood hield een grote groep vrijwilligers de tuin in stand.

De tuin ligt achter een prachtige toegangspoort vol symboliek.

Zodra we van de corona af zijn, is de Tuin van Sjef weer te bezoeken. Er zijn regelmatig open dagen en speciale activiteiten, ook voor het onderwijs. De tuin ligt op loopafstand van treinstation Velp.

In de vijfde aflevering van Groene Verhalen zijn beelden uit de tuin te zien in de nieuwsrubriek.

www.detuinvansjef.nl

Categorieën
Verhaal

Varen

Een nieuw onderdeel in Groene Verhalen is met ingang van de vijfde aflevering ‘Het Verhaal.’ Yvon Eerland woont in een woongemeenschap Centraal Wonen aan de rand van Den Haag. Zij schrijft columns over haar leven op haar woonplek en haar liefde voor de natuur. Het eerste verhaal dat zij voordraagt in Groene Verhalen gaat over een Varen. Hieronder is het ook te lezen.

Varen

Het wordt al licht in het oerbos. Elfje Yvon wrijft in haar ogen. Een zonnestraal prikte precies in haar linkeroog. Slaperig kijkt ze om zich heen. Het bos is bezig de dauw te verdampen. Een lieveheersbeestje drinkt vlak naast haar nog snel van een druppeltje. Elfje Yvon laat zich nog even achterover vallen. Ze kijkt naar de varen waar ze onder in slaap is gevallen. Zijn blaadjes zijn zo fijn dat het kant lijkt. Een dauwdruppeltje glijdt langs een sprietje naar beneden, bovenop het neusje van elfje Yvon.

Ze schrikt wakker. Een zonnestraal piept naar binnen langs het rode rolgordijn. In de straal dansen stofdeeltjes. Met het rood op de achtergrond lijken het glittertjes, zo mooi lichten ze op. De varen naast het bed heeft de wacht gehouden. Tenminste zo lijkt het. Rustig, met alle tijd van de wereld staan de kant-achtige blaadjes te wennen aan de nieuwe standplaats; Een lief slaapkamertje met een rustige sfeer. Duidelijk net opgeknapt. Op een hoge plek zodat alle blaadjes mooi uitkomen tegen de kurkwand.

Gisteren lag de plant nog zonder pot in de bosjes. Zijn kluit verdroogd en vol verdorde takken. Ze heeft hem opgepakt en is toen een tijd bezig geweest om een bak te vinden waar de enorme kluit in zou passen. Daarna heeft de plant water gekregen. Heel veel water, want daar houden varens van. Daarna heeft ze voorzichtig de dode blaadjes weggeknipt. Voorzichtig want de uitlopers hebben scherpe delen in elke bladoksel. Toen al het water was opgezogen in de kluit kwam er een reus die de plant naar binnen bracht en op het hoge rotantafeltje in de slaapkamer zette. Nu stond de plant daar geduldig te wachten tot ze ging slapen. Dan keek ze een tijdje naar de varen en voelde zich veilig.

Trots vertelde ze haar vondst aan mensen: “Ik heb weer een plant gered!” zei ze, “Hij was gedumpt achter het gebouw!” Verbaasd werd ze aangekeken. Toen ging er bij iemand een licht op: “Bedoel je die lelijke oude varen die uit de vide komt?”