Op 1 oktober verscheen het boek Soundtrack voor de revolutie – verhalen over protestmuziek, anarchisme en andere manieren om de wereld te versleutelen.
Het boek bevat elf interviews en ik beschouw het als een grote eer dat ik een van de geïnterviewden ben. Ook de tekst van Het Eerste Liedje is in het boek opgenomen.
Soundtrack voor de revolutie gaat over protestmuziek, anarchisme en de zoektocht naar manieren om de wereld eerlijker, vrijer en mooier te maken. Het boek ontstond vanuit de gelijknamige rubriek in het anarchistische kwartaalblad Buiten de Orde.
Christiaan Verweij sprak met Nico van Apeldoorn, Rymke Wiersma, Chris Champion, Dick Verheul, Jos Houtveen, Joke Kaviaar, Richard de Mos, Laurens Ham, Mikkie Roos, Frank van Schaik en Willem de Haan over de manier waarop zij muziek inzetten als onderdeel van hun missie om de wereld te veranderen.
In de rubriek Graai uit de kast duikt Verweij in zijn eigen platen- en cd-collectie. Van Bob Dylan en Armand tot Extreme Noise Terror, Death, Meindert Talma en Patti Smith. Albums worden besproken als bronnen van inspiratie, verzet en verandering.
Daarnaast bevat het boek een persoonlijk verhaal over de zoektocht naar anarchisme en het eindigt met een pleidooi om muziek niet alleen te beluisteren, maar ook te gebruiken als inspiratie om in beweging te komen.
Christiaan Verweij: Soundtrack voor de Revolutie. 191 pag. ISBN 9789083767109 / NUR 320. Prijs € 15,-.
Optreden tijdens de Haagse Open Mic in Amare, augustus 2026. foto: JCSFotografie
Dick Verheul, liedschrijver en troubadour, trekt regelmatig het land in om zijn nieuwste liedjes te zingen en te spelen voor iedereen die het horen wil.
De eerstvolgende optredens:
13-10 Lege Stoelen Zwolle
23-10 OSF Sûnenz Drachten
16-12 Sing&Song Leeuwarden
Kom later nog eens kijken op deze plek voor nieuwe data en plaatsen, of neem een abonnement op de maandelijkse nieuwsbrief om niets te missen. Wie hem uitnodigt voor een optreden heeft grote kans dat hij komt! Bel daarvoor 0651946843 of mail naar info@groeneverhalen.nl
Het optreden bij De Vorstin in Hilversum was zondag 26 april een prachtige belevenis. De twaalf optredens vormden een prachtige veelkleurige waaier van verscheidenheid. De organisatoren maakten een filmpje van de optredens, hierboven de mijne. De open podia in De Vorstin vinden elke maand plaats en het is zeker de moeite waard er eens heen te gazn.
Optreden in muziekcafé De Lantaern 24 januari 2026
Een aandachtig publiek luisterde zaterdag 24 januari naar de twaalf liedjes die ik daar zong. Het waren de liedjes die ik in 2025 schreef. Beluister hier een stukje van het optreden: de liedjes Verrassingen en De Kringloop van het Leven en het gedichtje Fluister.
Optreden in theater De Bres Leeuwarden op 4 december 2025 (foto: Alowieke)
Het was een prachtige avond in theater De Bres, waar acht liedschrijvers op donderdag 4 december hun mooiste liedjes brachten. Ook het koor STORM liet zich horen. Ik zong die avond het liedje Ouderwets is uit de mode, dat hieronder te beluisteren is.
Kamperstraat 30′ heet het liedje dat ik maakte speciaal voor het optreden voor Lege Stoelen in Zwolle op 9 september 2025 in Odeon. Voor deze speciale editie in het teken van het programma ‘Zwolse Bodem’ moest ik een liedje hebben dat over Zwolle gaat, een stad waar ik begin jaren zeventig woonde. En zo ontstond het lied ‘Kamperstraat 30’, het adres waar destijds het jongerencentrum Klein Palvu was gevestigd.
Later zong ik het lied nog eens tijdens het Podium Zwaluw in Lekkum. De opname daarvan is hierboven te beluisteren.
Het liedje speelt zich vijftig jaar geleden af. Bij sommige woorden in de tekst heb ik getwijfeld of ik ze moest gebruiken. Want weet iemand vandaag de dag nog wat een stencil is? Een rakel? Gestetner? De stencilmachine had destijds een centrale plek in menig actiecentrum. Met de schrijfmachine tikte je teksten op een ‘moedervel’ en met de stencilmachine maakte je dan duizend afdrukken of meer. De machine draaide op stroom, maar er zat ook een slinger aan, zodat je ook handmatig kon stencilen. Een moedervel kostte destijds 20 cent, papier kostte een cent per vel. De stencilmachine betekende vrijheid van drukpers voor de armen. Er waren verschillende soorten stencilmachines, maar het beste merk was Gestetner. Voor het maken van affiches gebruikten we de zeefdruktechniek. De ‘zeef’ is een nylon doek dat is opgespannen op een raamwerk. De nylon zeef laat inkt door. Via een fotografisch proces brachten we de afbeelding over op de zeef en wel zodanig dat de zeef alleen nog maar inkt doorliet op plekken waar we inkt wilden hebben. Om een afdruk te maken legde je de zeef op een vel papier. Daarna drukte je de inkt door de zeef met een ‘rakel’: een plankje met een rubber strip eraan. Het lijkt wel een beetje op zo’n ding waarmee je de vloer van de badkamer droog maakt. De technieken komen nu wellicht onhandig, ouderwets of primitief over. Maar het gaf wel onafhankelijkheid en je kon er veel creativiteit in kwijt.
Kamperstraat 30
Het waren jaren van verzet en van protest Provo, flower power, het ijlde nog na Zwolle, jaren zeventig, ik was achttien jaar Op de Veerallee naar school, deed een beetje maar mijn best Maar het mooist was toch Klein Palvu, in de Kamperstraat, een centrum vol van actie, plaats van samenkomst, een broeinest
Iedereen die jong was en de wereld anders wou kon medestanders vinden in de Kamperstraat
We deelden daar na schooltijd leed en lief Troffen daar elkaar in het scholierenkafee Kafee dat spelde je K A F dubbel E Ook de spelling was progressief Er waren acties, demonstraties iedereen moest horen iedereen moest weten van onze klacht en onze grief
Protest tegen de oorlog in Vietnam Het onderwijs zou anders moeten De school op de verkeerde route Alles moest anders als het even kan en zeker democratischer, want wij zijn nu aan zet er komen andere tijden want wij komen er aan.
De machine draaide stencils van vroeg tot ’s avonds laat Niks geen getiktok of getwitter Wij hadden de machine van Gestetner We deelden uit in de Diezerstraat. Tot alles op is, blad voor blad, ons verhaal gaat rond Verkleumd tevreden weer naar huis, we deden weer een goede daad
En de drukkerij zat vlak onder het dak Affiches handgemaakt ontstonden wonderwel En werden dan gedrukt, gerakeld vel voor vel En als het donker was dan werden ze geplakt op schuttingen en muren waar ieder ze kon zien Als je niet door de politie was gepakt
De wereld moest veranderen en dat gebeurde wel Maar niet altijd ten goede, soms helemaal verkeerd Uren vergaderd, gestencild, geageerd actie gevoerd, we luidden luid de bel Had het zin? Natuurlijk had het zin. Stel je toch eens voor Hadden wij toen niets gedaan, de wereld was een hel
Een gevarieerd publiek luisterde op dinsdag 8 juli naar het liedje Ermelo, tijdens de maandelijkse Haagse Open Mic in Amare in Den Haag. In totaal negen artiesten brachten hun liedjes of gedicht. Het was een mooie avond.
Dit jaar zag een nieuwe organisatie het licht: Ik ben autovrij. Ik las er over in de krant. Zoals de Bovag en de ANWB opkomen voor de belangen van de automobilisten, zo gaat deze organisatie zich inzetten voor de niet-autobezitters, de autovrije mensen.
Ik ging meteen kijken op de website ikbenautovrij.nl en ontdekte daar dat het doel van ‘Ik ben autovrij’ nog breder is. De organisatie streeft naar een samenleving die minder autocentristisch is, want dat is beter voor individu en maatschappij. Ik heb me meteen aangemeld als lid. De organisatie bestaat sinds januari 2025 en in korte tijd is er al veel werk verzet. Zo zijn er al statuten en een mooi concept-beleidsplan. Maar wat er nog aan ontbrak was een lied!
In mei maakte ik een liedje, dat ik op een donderdagavond in Leeuwarden voor het eerst zong met hulp van van de Sing&SongSingers. Omdat het een nieuw liedje is, zitten er nog wat fouten en versprekingen in de opname. Lees dus hieronder even mee voor een goed begrip. Over een paar weken zal het wel beter gaan en dan komt er een nieuwe versie.
Ik ben autovrij
De wereld is van mij tot aan de horizon een bankje in het park frisse de lucht en volop zon Ontmoetingen op straat waar een mens zo van geniet het gaat zoals het gaat en een auto heb ik niet
O wat ben ik blij want ik ben autovrij Ik loop, ik trein, ik fiets er ontbreekt mij niets
Benzine is zo duur de wegenwacht kost geld naar de garage voor een beurt de verzekering gebeld Belasting nog daarbij duur parkeren geeft verdriet Ik lach om al die zorgen want een auto heb ik niet
Altijd maar die twijfel kom ik wel op tijd het leven in een auto geeft veel narigheid Sturen moet je zelf doen geen chauffeur, geen machinist, Ik moet er niet aan denken een auto heb ik niet
Geen sterke irritatie In een eindeloze file maar staren uit het raampje op het ritme van de wielen Straks een eindje fietsen of bussen als het giet ik ga waarheen ik wil want een auto heb ik niet
Maar liefst zes singer-songwriters vertolkten op 18 mei hun mooiste liedjes in Stadsschouwburg De Harmonie. Een aandachtig en enthousiast publiek vulde de zaal. De zes artiesten, twee mannen en vier vrouwen, waren allen deelnemer aan de groep Sing & Song, die regelmatig bijeenkomt om onder leiding van zangeres Selma Ebbens hun liedjes nog verder te verbeteren. Zelf zong ik drie liedjes: Iets van de Wereld Zien, De Kringloop van het Leven en Het Eerste Liedje.
Gegroet, vanaf een zonnige ecoboerencamping De Swetteblom op het Friese platteland. Het werd zo groen dankzij de noeste tuinarbeid van Alowieke en niet te vergeten het afwaswater dat ik hier elke dag overheen kieper.
