Categorieën
Verhaal

Water

Yvon Eerland woont in een woongemeenschap Centraal Wonen aan de rand van Den Haag. Zij schrijft columns over haar leven op haar woonplek en haar liefde voor de natuur. In de dertiende aflevering van Groene Verhalen vertelt zij het verhaal ‘Water’.

De vorst komt er aan dus moet de regenton leeg, anders vriest hij kapot. Hij is helemaal vol; 200 liter kristalhelder regenwater. Geduldig laat ik de eerste emmer vol lopen via het kraantje onderaan. Dat is voor mijn planten. Ik zet het binnen om op kamertemperatuur te laten komen. Planten schrikken van te koud water dus ik ben voorzichtig met ze. Maar ja, hoeveel gaat er in een emmer? 15 liter of zo? Nog 185 liter te gaan. Nee ik laat het niet gewoon wegstromen uit de ton want dit water is het beste wat je kunt hebben. Kalkvrij en schoon van medicijn- en drugsresten. Ja, er schijnen cocaïneresten in het drinkwater te zitten. Ze krijgen dat er niet uitgefilterd. En op elke 2 liter drinken we een halve miljoenste van een ecstasy pil weg(*). Party!

Bij de term kalkvrij gaat mij een licht op. Dan is het perfect voor de ruiten. Dus nog een emmer getapt, opwarmen in een keteltje en zemen maar. Prachtig resultaat en nog 170 liter te gaan. Dan maar de vloer dweilen en het sanitair schoonmaken. Vind ik een mooi woord: sanitair. Tja, wat nog meer schoon te maken? Het huis glimt ondertussen mooi en ik begin aardig moe te worden. Ik vraag me af of het wel zo’n goed idee was van mij om het onderhoud van de regenton op het terras van huiskamer 3 op me te nemen. Zeker met mijn zuinige inslag. Het kost me zo veel werk.

Geheel tegen mijn principes in geef ik in de regen de buitenplanten extra regenwater. Ik moet toch iets. Gelukkig heb ik wel de toevoerknop bij de regenpijp dichtgedraaid anders was het dweilen met de kraan open. Eigenlijk heb ik helemaal niet zo veel tijd om al het regenwater goed te besteden. Ik doe er nu ook al de afwas mee. Dat kan net met zo’n nieuwe ton. Er zitten nog geen bacteriën in. Maar de ultieme uitdaging; het opdrinken, doe ik niet. Vreemd eigenlijk na alle positieve eigenschappen opgenoemd te hebben.’ Alleen kraanwater is drinkbaar’, dat zit er ingebakken bij mij. Maar ik ben zelf wel eens op excursie geweest bij de waterzuiveringsinstallatie. Nou, we drinken gewoon rioolwater hoor. Gezuiverd door bacteriën en gefilterd door het duinzand, dat wel. Dus ik ga een kopje thee zetten van het regenwater. Ik heb nog ongeveer 100 liter te gaan. Wie komt er op de thee en helpt me van dit waterprobleem af? Of nog beter; tap ook iets af voor je huishouden er staan nóg 3 tonnen te wachten.

Categorieën
Interview

“Elk gezin zou toegang moeten hebben tot lokaal en duurzaam eten”

Ze had nooit verwacht dat ze ooit een winkel zou runnen, maar nu wil ze hem niet meer kwijt. De winkel ‘Jouw Dagelijkse Kost’ in de Oosterstraat in Leeuwarden is dan ook een heel bijzondere winkel. Naast groente, zuivel, brood en andere essentiële dagelijkse dingen draagt Monique van Etten er ook een verhaal uit, over voeding en gezondheid en een transitie naar een mooie toekomst. Beluister het interview in de dertiende aflevering van Groene Verhalen.

Waarom een winkel

Ik had eigenlijk nooit bedacht dat ik een winkel zou beginnen. Toen ik in 2015 in Leeuwarden kwam wonen, kon mijn partner de winkel van zijn ouders overnemen, een buurtsupermarkt. Zelf had ik een Qigongpraktijk gehad in Brabant. Voor mij waren voeding en gezondheid belangrijke thema’s. Zo ontstond al pratend en overleggend het concept van wat nu ‘Jouw Dagelijkse Kost’ is.
Eigenlijk draag ik nog steeds hetzelfde verhaal uit als tijdens de Qigonglessen, maar nu in een andere vorm.

Wat is hier allemaal te koop

We hebben een supermarktwaardig assortiment, dat voldoet aan twee voorwaarden: het komt uit Noord-Nederland en het is geproduceerd binnen ecologische grenzen. Niet alle producten in de winkel hebben een keurmerk, daarom noemen we het niet ‘biologisch’, maar we weten dan wel dat de boer geen kunstmest en chemische bestrijdingsmiddelen gebruikt. Dus de winkel mag niet biologisch heten, daarom gebruiken we het wat vagere woord ‘duurzaam’.
We hebben schoonmaakmiddelen, wasmiddel, kiemzaden, roggebrood, beschuit, crackers, jam, honing. En ook chocolade en koffie, die hier natuurlijk niet vandaan komen, maar wel verwerkt zijn door lokale bedrijven en het is fairtrade en biologisch. We zien graag dat lokale bedrijven sterk worden, zodat niet al het geld wegvloeit naar de unilevers in deze wereld. Laat het geld liever laag in de economie circuleren.
We hebben ook veel producten op bulk, je kunt je eigen verpakking meenemen om hier te vullen. We hebben zo’n zestig leveranciers, die soms zelf hun spullen komen brengen.

De coöperatie

We zouden graag zien dat elk gezin toegang heeft tot lokaal en duurzaam eten. Dat is nu nog niet zo. Dat komt onder andere doordat er te weinig wordt geproduceerd voor de lokale markt, veel voedsel verdwijnt via groothandels en export. Wat er wel beschikbaar is, ervaren mensen soms als duur. Er zijn veel stappen te zetten om alle problemen op te lossen en je kunt maar het beste ergens beginnen in plaats van eindeloos te blijven praten.
Om elk gezin de kans te geven op duurzaam eten, moeten er heel veel van zulke winkels zijn. We zijn eerst met deze winkel begonnen, die volgens de economische wetten eigenlijk niet kan bestaan. Voor mij is dat juist een uitdaging, om iets wat onmogelijk is toch mogelijk te maken. Nu, na drieënhalf jaar, blijkt het wel te kunnen.
De tweede stap is, dat de winkel eigendom wordt van de mensen die belang hebben bij zo’n winkel. Daarom hebben we een klantencoöperatie opgericht: de klant koopt zijn eigen winkel. En doordat die klant ook zijn boodschappen hier blijft doen, draait de winkel ruim voldoende. Het geld dat in de winkel is geïnvesteerd halen we zo terug, zodat we dat kunnen doorschuiven naar een tweede winkel. Zo kun je steeds meer winkels neerzetten zonder dat je naar een bank hoeft om geld te lenen, want het geld komt van de klanten die er belang bij hebben dat de winkel er is. Zo haal je de kracht van de community naar je toe. Je zegt van onderop: wij staan voor een eerlijk voedselsysteem, dus we gaan het met elkaar doen.
Je hebt dan in een stad 250 gezinnen nodig die mede-eigenaar worden van de winkel. Een stukje winkel kost 695 euro. Dat bedrag is het risico dat je loopt als mede-eigenaar. En voor dat bedrag krijg je meer zekerheid dat de winkel blijft bestaan en je zorgt er voor dat het concept sterker wordt.
Uiteindelijk willen we bereiken dat er losse coöperaties ontstaan, die zelfstandig werken. Daarnaast komt er een stichting die zorgt voor overkoepelende zaken als marketing, financiële ondersteuning en dergelijke.

Voedseltransitie

We zitten momenteel in een transitie en voedsel is daar onderdeel van. Voedsel heeft een enorme invloed op het milieu door de manier waarop de voedselvoorziening is georganiseerd. We eten eigenlijk voornamelijk bewerkt voedsel dat industrieel is geproduceerd en soms de hele wereld over vliegt voordat het uiteindelijk bij iemand op het bord ligt.
Gezien het aantal mensen op deze aardbol, is dat onhoudbaar. Daar komt bij dat in het westen veel te veel eten is en in andere delen van de wereld juist veel te weinig. Dat kun je veel slimmer organiseren, door zelf weer lokaal af te gaan nemen van je eigen boer.
We vinden het een recht van elke boer om voor de eigen bevolking te produceren. Net zoals het en recht is om onbewerkt voedsel te kunnen kopen, zodat iedereen zelf kan ervaren hoe onwijs makkelijk het is om daar zelf lekkere maaltijden van te maken. Om lekker te eten heb je geen pakjes nodig van de multinationals.
We zouden weer moeten leren hoe eten eigenlijk bedoeld is. Op de plek waar je woont groeit in feite alles wat je nodig hebt. En eten uit de eigen omgeving vermindert de druk op de aardbol. En natuurlijk is het goed om meer plantaardig te eten, meer groente, fruit en kruiden. Dat is voor mij al zo logisch, dat ik bijna vergeet het te vermelden.

De toekomst

Ik zie de toekomst rooskleurig in. Er zal nog wel chaos op ons af komen, maar onze winkel zit in het oog van de orkaan, en daar is het heel rustig. Hier kun je rustig doorgaan met opbouwen waar je in gelooft. Ik zie in de toekomst meer winkels als deze in meer steden en ook veel meer kleinere tuinen, de microboeren,permacultuurtuinen, voedselbossen. En de grotere bedrijven die er nu nog zijn kunnen opgeknipt in kleinere blokken, waar weer veel meer arbeid wordt gedaan door mensen in plaats van machines. Dat geeft ook mogelijkheden voor zorgtaken die op tuinen en zorgboerderijen kunnen worden uitgevoerd. Kortom: ik zie heel veel lichtpuntjes.
we hoeven niet te vechten tegen het systeem. Het oude systeem was nodig om te komen waar we nu zijn. En hier in de winkel bouwen we in alle rust aan iets nieuws. We zien hier allerlei soorten mensen in de winkel. Iedereen is hier welkom en herkent hier iets.

Links

Jouw Dagelijkse Kost

De klanten-coöperatie

Categorieën
Afleveringen

Aflevering 13 – Januari 2022

Ze had nooit verwacht dat ze ooit een winkel zou runnen, maar nu wil ze hem niet meer kwijt. De winkel ‘Jouw Dagelijkse Kost’ in de Oosterstraat in Leeuwarden is dan ook een heel bijzondere winkel. Naast groente, zuivel, brood en andere essentiële dagelijkse dingen draagt Monique van Etten er ook een verhaal uit, over voeding en gezondheid en een transitie naar een mooie toekomst. Beluister het interview in de dertiende aflevering van Groene Verhalen.

Verder aandacht voor een actueel luisterboek en de rubrieken Oproepen, Verhaal en Gedichten.

Productie en presentatie: Dick Verheul. Bijdragen van Els de Groen, Greetje Salima en Yvon Eerland.

Neem een abonnement op de nieuwsbrief voor een euro per jaar.

Bekijk ook de andere afleveringen.

Aflevering 13 als podcast

Wie genoeg heeft aan geluid kan de aflevering hieronder beluisteren, bijvoorbeeld tijdens een lange treinreis of ’s avonds in bed.

Categorieën
Boeken Verhaal

Luisterboek cadeau voor de abonnees

Speciaal voor de abonnees op de nieuwsbrief die hun abonnement verlengen, ligt er een cadeautje klaar: een luisterboek. Het is het boek ‘De kleine Johannes’ van Frederik van Eeden. Hij schreef het in 1887, maar het bevat verrassend veel actualiteit!

Ook nieuwe abonnees die zich aanmelden voor een abonnement in 2022 krijgen het luisterboek er bij. Aanmelden als abonnee kan via deze link.

Een klein voorproefje van het luisterboek is hier alvast te beluisteren. Het luisterboek komt beschikbaar in dertien wekelijkse afleveringen.

Abonnees die over het wachtwoord beschikken, kunnen het boek beluisteren via deze link.

Categorieën
Muziek

Wilgeboom

Aan het einde van de twaalfde aflevering van Groene Verhalen speelt en zingt Alowieke het lied Wilgeboom – de eerste van de bomen.

Alowieke schreef het lied om te zijner tijd onderdeel uit te maken van het album Alles wat er groeien zal.

Veel meer verhalen, gedichten en tekeningen van Alowieke zijn te zien op alowieke.blog

Het lied Wilgeboom is hieronder te beluisteren.

Alowieke: Wilgeboom

Categorieën
Gedichten

Gedichten over de natuur

Els de Groen draagt in de twaalfde aflevering van Groene Verhalen een gedicht voor over het grote belang van de natuur. De keuze voor dit onderwerp is geen toeval. ‘Natuur’ is het thema van de Poëzieweek 2022. En ook daarover heeft Els de Groen iets te zeggen.

“Het thema van de nationale Poëzieweek 2022 is natuur. Voor de meeste mensen is natuur een plek waar ze kunnen genieten, zich ontspannen, in het bos, langs het strand.
Wat het ook is, in heel sterke mate, is een plek waar je wat kan weghalen, dingen die voor jou van nut of betekenis zijn: delfstoffen, mineralen, hout. Als je dat straffeloos en visieloos blijft doen, de natuur gebruiken als een soort supermarkt of bouwmarkt, dan kom je op een gegeven moment op een punt dat je lege schappen tegenkomt en dat is de situatie waar we nu in zitten. We dreigen onze eigen Aarde naar de bliksem te helpen en dat gebeurt angstwekkend snel. In de afgelopen tweehonderd jaar zijn er meer planten- en diersoorten uitgestorven dan in tweehonderd miljoen jaar in het verre verleden.
Ik denk dat de kern van de klimaatcrisis is, dat we ons heel sterk moeten realiseren dat wij ons gedrag compleet radicaal moeten veranderen, vooral voor onze kinderen, kleinkinderen en de dieren die er niets aan kunnen doen.”

Aldus Els de Groen in de twaalfde aflevering van Groene Verhalen.

De tiende Poëzieweek is van 27 januari tot en met 2 februari. Dan zullen er allerlei activiteiten zijn rond poezie en natuur.

In die week verschijnt ook een volgende aflevering van Groene Verhalen, waarin we graag ook gedichten over de natuur willen laten horen. Dus hierbij de oproep aan iedereen die gedichten schrijft: stuur een natuurgedicht in!

Reacties: info(at)groeneverhalen.nl

Categorieën
Verhaal

Aanpassen

Yvon Eerland woont in een woongemeenschap Centraal Wonen aan de rand van Den Haag. Zij schrijft columns over haar leven op haar woonplek en haar liefde voor de natuur. In de twaalfde aflevering van Groene Verhalen vertelt zij het verhaal ‘Aanpassen’.

Ik zing graag en dat vindt Fabel helemaal niet erg. Heerlijk is dat om eindelijk een geduldige toehoorder te hebben. Fabel ligt dan op een schaapsvel op de bank en ik zit te breien en te zingen in mijn luie stoel. Wat een leven. Samen lopen door de gangen van de woongemeenschap gaat steeds beter. Hij mag van mij niet als eerste door de deur. Omdat ik namelijk de baas ben, dat is één, en omdat hij mij anders pijnlijk langs de deurhandels sleurt; een belangrijke tweede reden.

Ja, je las het goed, hij ligt op de bank. Eerst lag hij op de grond. Een lage positie en harde ondergrond. Dan ging ik mijn middagslaapje doen en bij terugkomst lag hij steeds op de bank. Snap ik, want dat ligt lekkerder maar was niet de afspraak. Dus er weer af gestuurd. Toen ging ik eens het internet op om over de Saarlooswolfhond te lezen. Het is een hond die niet apporteert, eigenzinnig is, betrouwbaar en hij slaapt veel op een verhoging en een zacht kleedje…. Tja, toen heb ik maar de oude gerafelde schaapsvacht over de bank gelegd. Voor hem. Hoewel op internet niet staat dat het koninklijke honden zijn, doet Fabel toch flink zijn best die richting in.

We moeten ons allemaal aanpassen aan nieuwe omstandigheden. Toen ik net in de woongemeenschap was had ik aanpassingsproblemen hoor! Niet zo zuinig. Ik vond schoonmaken helemaal niet belangrijk en at zeker niet op gezette tijden. Met een lang gezicht speelde ik ingehouden met mijn zoontje op het gazonnetje. Wat een bekrompen gedoe hier, dacht ik jaren lang. Tot ik de herfststorm ging organiseren want schoonmaken heeft toch wel nut. Ook de muren boenen is nu acceptabel voor mij. Ik eet nu redelijk op tijd ook al vinden anderen van niet: “Is dat nu je ontbijt of je lunch?” Zelfs het gedag zeggen met het noemen van de naam van de ander erbij, doe ik zonder me ervan bewust te zijn. Hierop werd ik aangesproken door een vriend; “Kun je niet gewoon hoi zeggen, waarom moet die naam er bij?” Dus nu ben ik, na 23 jaar, een rasechte woongemeenschap bewoner, met alle typische gedragingen er bij.

Voor mezelf heb ik een schapenvacht besteld want ik kan nu natuurlijk niet achterblijven bij Fabel. Hij de prins, ik de (woongemeenschap) koningin.

Categorieën
Nieuws

Klimaatactie gaat lokaal verder

Meer dan veertigduizend mensen namen begin november deel aan de Klimaatmars in Amsterdam voor een eerlijk en ambitieus klimaatbeleid. De demonstratie was gericht op de klimaattop die op dat moment plaatsvond in Glasgow.

De organisatoren van de klimaatmars willen de komende tijd verder gaan met het versterken van de klimaatbeweging. Daarvoor staat begin volgend jaar een klimaatcrisis conferentie op het programma. En op zaterdag 12 maart staat een klimaatactiedag op stapel die lokaal vorm krijgt, met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen van 16 maart. In mei of juni zal er een volgende landelijke klimaatactie zijn.

Overal in het land zijn plaatselijke groepen actief om de klimaatacties voor te bereiden. Zij kunnen nog versterking gebruiken.

Link

Klimaatmars

Categorieën
Nieuws

10.000 pelgrims lopen Walk of Wisdom

Recent heft zich de tienduizendste deelnemer ingeschreven aan de Walk of Wisdom, een wandeling van 136 kilometer rond Nijmegen. De Walk of Wisdom is een pelgrimstocht die los staat van religie, het gaat om wijsheid.

De organisatoren laten zich onder andere inspireren door de Franse filosoof Bruno Latour, die stelt dat grote problemen van deze tijd, zoals klimaatverandering, vluchtelingenstromen en polarisatie, alleen maar groter worden zolang we de Aarde blijven zien als louter achtergrond van ons leven. ‘Wanneer gaan we landen?’ vraagt Latour zich af in zijn nieuwste boek. De Aarde is ondergrond en Habitat van ons bestaan. De oplossing van de problemen ligt in de aanvaarding van onze wereldwijde onderlinge verbondenheid, aldus Latour.

Op zaterdag 11 december houdt de Walk of Wisdom een stiltewandeling van Plasmolen naar Malden. Er kunnen nog mensen mee.

Links

Walk of Wisdom

Bruno Latour

Boek Waar kunnen we landen?

Categorieën
Interview

“We moeten vaker de straat op”

Guus Geurts verdiept zich al vele jaren in vraagstukken als voedselvoorziening, landbouw en milieu. En die interesse begon ooit met reizen naar verre landen, waar hij kennismaakte met inheemse volken. Beluister het interview in de twaalfde aflevering van Groene Verhalen.

Leren van de inheemse volkeren

“Vanaf mijn 25-ste heb ik wat wereldreizen gemaakt. Ik kreeg daarbij steeds meer waardering voor inheemse volkeren. Omdat ook bij hen de klederdracht verwestert, heb ik overal hoeden en petten meegenomen als souvenir, veel uit Azië, een peniskoker van de Dani uit Irian Jaya.
Inheemse volkeren zijn vaak zelfvoorzienend, ze kunnen met veel minder toe dan wij. Bijvoorbeeld de Black H’mong in Vietnam, die hebben indigo voor hun kleren en ze telen ook de hennep zelf en rijst en wat dierlijke eiwitten. Ze doen dat in een kleine kring.
Ik ben me gaan verdiepen in de vraag hoe het komt dat inheemse volken steeds meer in de verdrukking komen. Wat zijn de structurele oorzaken? Er is vaak intern discriminatie naar die volkeren en daarnaast komt hun landbezit steeds meer in gevaar. Dat komt mede doordat wij palmolie uit Indonesië importeren of soja en rundvlees en biobrandstoffen van suikerriet uit Brazilië. De landbouw is vaak een grote oorzaak van boskap.
De volkeren waarvan wij veel zouden kunnen leren, juist die komen in de verdrukking. De inheemse volkeren hebben trouwens ook het beste gezorgd voor biodiversiteit. Die is vaak heel hoog in de gebieden waar ze nog wonen.

Vanaf mijn 34-ste ben ik beleidsgerichte milieukunde gaan studeren in Nijmegen om de oorzaken te onderzoeken hoe het komt dat de inheemse volkeren in de verdrukking komen en er steeds meer natuurgebieden worden gekapt. Ik ontdekte al snel dat de wereldmarkt geliberaliseerd is door het beleid van de Wereldbank, het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en ook de Wereldhandelsorganisatie (WTO) met vrijhandelsverdragen. Door die liberalisering komt bijvoorbeeld de soja al sinds de jaren zestig zonder importheffingen de EU binnen. Sinds 2002 werk ik samen met de de Nederlandse Akkerbouw Vakbond en die akkerbouwers kunnen heel moeilijk concurreren tegen die goedkope soja. Zij willen hier ook erwten, bonen, lupine telen. In Zuid-Europa kun je ook soja verbouwen.
Hetzelfde zie je gebeuren met goedkope palmolie. En de Amazone wordt deels gekapt voor hout, maar deels ook voor rundvleesproductie. Maar we hebben al genoeg vlees in Europa.
Maar juist met Brazilië, Argentinië, Paraguay en Uruguay komt er nu het handelsverdrag Mercosur. Dat is bedoeld om nog meer rundvlees te importeren, naast suikerriet en ethanol. Die grote verbanden, daarop ben ik me de laatste jaren steeds meer op gaan richten.

Het boek Wereldvoedsel

Tien jaar geleden heb ik een boek geschreven: “Wereldvoedsel – pleidooi voor een rechtvaardige en ecologische voedselvoorziening”. De foto’s die ik maakte tijdens mijn reizen staan er in. Bijvoorbeeld van een varkensboer in Laos, die de varkens los laat lopen naast een varkensboer in de Peel. Je ziet dat in andere landen vaak nog handarbeid is, wat bij ons vervangen is door machines. Daardoor hebben mensen minder werk en je hebt olie en mijnbouwproducten nodig voor die machines.

Beluister het hele interview in de twaalfde aflevering van Groene Verhalen.

Links

Website Guus Geurts
Het boek Wereldvoedsel
Petitie voor voedselsoevereiniteit en klimaatrechtvaardigheid
Voedsel Anders
Handel Anders