Dick Verheul - liedjesschrijver en troubadour

Leo de Groot, was tientallen jaren actief was als vredesactivist en nu heeft hij een prachtig paradijsje geschapen in de Dobbelsteijnstraat in Heerlen, de Dobbeltuin. Dat is opbouwend werk.

In de achtste aflevering van Groene Verhalen vertelt hij zijn verhaal. Hieronder een samenvatting.

1. Van vredesactivist tot Dobbeltuin

Tot zo’n twaalf jaar geleden was ik erg actief op terreinen als vrede en mensenrechten. Maar ik kwam voor het blok te staan toen de sociale dienst zei: dat vrijwilligerswerk is leuk, maar betaald werk gaat voor.
Het leidde tot een crisis in mijn leven. Ik kwam in een traject, ging uiteindelijk betaald werk doen, maar kon het vrijwilligerswerk niet loslaten, want daar lag mijn hart. Ik werd totaal overspannen en ziek, ik woog nog maar 45 kilo. Na een periode in de ziektewet kwam ik er weer bovenop.
Inmiddels was mijn interesse gewekt voor Transition Towns en Permacultuur. Toen ik hoorde over de principes van Permacultuur, voelde dat als thuiskomen: zorg voor de mensen, zorg voor de Aarde en eerlijk delen. Dat heb ik mijn hele leven al gedaan en hier kan ik er op een opbouwende manier aan werken.

2. Zonder geld kan je toch iets bereiken

Een vriendin van me had in 2013 een afspraak kunnen maken met de wooncorporatie Woonpunt. We legden ons plan voor, dat we een permacultuurtuin wilden aanleggen en de man die we spraken was meteen enthousiast. Er bleken zeven braakliggende terreinen beschikbaar, die we hebben bekeken. Het werd het terrein aan de Dobbelsteijnstraat, in een kinderrijk buurt, een krachtwijk. We maakten daarvoor een nieuw ontwerp en bij Woonpunt waren ze helemaal enthousiast.
De grond moest opgehoogd en de gemeente zorgde voor schone grond. De woningbouwvereniging zorgde voor een nieuw hek. Oorspronkelijk zou op die plek een grasveldje komen. De jaarlijkse kosten van het maaien werden nu uitgespaard en dat bedrag krijgen wij nu om aan de tuin te besteden.
En zo konden we met de tuin beginnen, terwijl we helemaal geen geld hadden. Maar ook zonder geld kun je iets bereiken, als je een goed plan hebt en een goede motivatie en het goed kunt overbrengen.

3. Betrokkenheid van mensen en organisaties

We hebben van veel kanten steun gekregen. In het begin konden we fruitbomen kopen – waarvoor toen geen geld was – dankzij buurtbewoners die een boom adopteerden. Ook droegen de buurtbewoners hun groenafval aan, om compost van te maken. In het begin was dat heel welkom, omdat er nog geen voeding in de grond zat. Een plant haalt zijn voeding deels uit de grond, maar ook uit de lucht. Als je de planten uit de tuin composteert wordt de grond dus steeds vruchtbaarder.
Het vormgeven van de tuin heeft ongeveer een jaar geduurd en we hebben het met gerecyclede materialen kunnen opbouwen. Muurtjes, terrassen en paden maakten we van stoeptegels die we konden krijgen. De schuilhut, het gereedschapshok en de pizza-hut bouwden we van afvalmateriaal. Zo hoef je alleen nog maar de spijkers en de schroeven te kopen.
We hebben ook een mooi bord bij de ingang kunnen maken, dankzij een organisatie die nog wat geld in de pot had. Een bevriende meubelmaker maakte het. Het is een prachtig bord geworden en enkele buurtbewoners die aanvankelijk nog wat sceptisch naar de tuin keken, waren meteen ‘om’, zeker toen er ook nog een mooie wandschildering kwam. De tuin is nu een pareltje in de buurt, mensen zijn trots dat ze hier wonen.
In de toekomst zou ik er nog meer een sociale ontmoetingsplek van willen maken.