Optreden in theater De Bres Leeuwarden op 4 december 2025 (foto: Alowieke)
Het was een prachtige avond in theater De Bres, waar acht liedschrijvers op donderdag 4 december hun mooiste liedjes brachten. Ook het koor STORM liet zich horen. Ik zong die avond het liedje Ouderwets is uit de mode, dat hieronder te beluisteren is.
Kamperstraat 30′ heet het liedje dat ik maakte speciaal voor het optreden voor Lege Stoelen in Zwolle op 9 september 2025 in Odeon. Voor deze speciale editie in het teken van het programma ‘Zwolse Bodem’ moest ik een liedje hebben dat over Zwolle gaat, een stad waar ik begin jaren zeventig woonde. En zo ontstond het lied ‘Kamperstraat 30’, het adres waar destijds het jongerencentrum Klein Palvu was gevestigd.
Later zong ik het lied nog eens tijdens het Podium Zwaluw in Lekkum. De opname daarvan is hierboven te beluisteren.
Het liedje speelt zich vijftig jaar geleden af. Bij sommige woorden in de tekst heb ik getwijfeld of ik ze moest gebruiken. Want weet iemand vandaag de dag nog wat een stencil is? Een rakel? Gestetner? De stencilmachine had destijds een centrale plek in menig actiecentrum. Met de schrijfmachine tikte je teksten op een ‘moedervel’ en met de stencilmachine maakte je dan duizend afdrukken of meer. De machine draaide op stroom, maar er zat ook een slinger aan, zodat je ook handmatig kon stencilen. Een moedervel kostte destijds 20 cent, papier kostte een cent per vel. De stencilmachine betekende vrijheid van drukpers voor de armen. Er waren verschillende soorten stencilmachines, maar het beste merk was Gestetner. Voor het maken van affiches gebruikten we de zeefdruktechniek. De ‘zeef’ is een nylon doek dat is opgespannen op een raamwerk. De nylon zeef laat inkt door. Via een fotografisch proces brachten we de afbeelding over op de zeef en wel zodanig dat de zeef alleen nog maar inkt doorliet op plekken waar we inkt wilden hebben. Om een afdruk te maken legde je de zeef op een vel papier. Daarna drukte je de inkt door de zeef met een ‘rakel’: een plankje met een rubber strip eraan. Het lijkt wel een beetje op zo’n ding waarmee je de vloer van de badkamer droog maakt. De technieken komen nu wellicht onhandig, ouderwets of primitief over. Maar het gaf wel onafhankelijkheid en je kon er veel creativiteit in kwijt.
Kamperstraat 30
Het waren jaren van verzet en van protest Provo, flower power, het ijlde nog na Zwolle, jaren zeventig, ik was achttien jaar Op de Veerallee naar school, deed een beetje maar mijn best Maar het mooist was toch Klein Palvu, in de Kamperstraat, een centrum vol van actie, plaats van samenkomst, een broeinest
Iedereen die jong was en de wereld anders wou kon medestanders vinden in de Kamperstraat
We deelden daar na schooltijd leed en lief Troffen daar elkaar in het scholierenkafee Kafee dat spelde je K A F dubbel E Ook de spelling was progressief Er waren acties, demonstraties iedereen moest horen iedereen moest weten van onze klacht en onze grief
Protest tegen de oorlog in Vietnam Het onderwijs zou anders moeten De school op de verkeerde route Alles moest anders als het even kan en zeker democratischer, want wij zijn nu aan zet er komen andere tijden want wij komen er aan.
De machine draaide stencils van vroeg tot ’s avonds laat Niks geen getiktok of getwitter Wij hadden de machine van Gestetner We deelden uit in de Diezerstraat. Tot alles op is, blad voor blad, ons verhaal gaat rond Verkleumd tevreden weer naar huis, we deden weer een goede daad
En de drukkerij zat vlak onder het dak Affiches handgemaakt ontstonden wonderwel En werden dan gedrukt, gerakeld vel voor vel En als het donker was dan werden ze geplakt op schuttingen en muren waar ieder ze kon zien Als je niet door de politie was gepakt
De wereld moest veranderen en dat gebeurde wel Maar niet altijd ten goede, soms helemaal verkeerd Uren vergaderd, gestencild, geageerd actie gevoerd, we luidden luid de bel Had het zin? Natuurlijk had het zin. Stel je toch eens voor Hadden wij toen niets gedaan, de wereld was een hel
Een gevarieerd publiek luisterde op dinsdag 8 juli naar het liedje Ermelo, tijdens de maandelijkse Haagse Open Mic in Amare in Den Haag. In totaal negen artiesten brachten hun liedjes of gedicht. Het was een mooie avond.
Dit jaar zag een nieuwe organisatie het licht: Ik ben autovrij. Ik las er over in de krant. Zoals de Bovag en de ANWB opkomen voor de belangen van de automobilisten, zo gaat deze organisatie zich inzetten voor de niet-autobezitters, de autovrije mensen.
Ik ging meteen kijken op de website ikbenautovrij.nl en ontdekte daar dat het doel van ‘Ik ben autovrij’ nog breder is. De organisatie streeft naar een samenleving die minder autocentristisch is, want dat is beter voor individu en maatschappij. Ik heb me meteen aangemeld als lid. De organisatie bestaat sinds januari 2025 en in korte tijd is er al veel werk verzet. Zo zijn er al statuten en een mooi concept-beleidsplan. Maar wat er nog aan ontbrak was een lied!
In mei maakte ik een liedje, dat ik op een donderdagavond in Leeuwarden voor het eerst zong met hulp van van de Sing&SongSingers. Omdat het een nieuw liedje is, zitten er nog wat fouten en versprekingen in de opname. Lees dus hieronder even mee voor een goed begrip. Over een paar weken zal het wel beter gaan en dan komt er een nieuwe versie.
Ik ben autovrij
De wereld is van mij tot aan de horizon een bankje in het park frisse de lucht en volop zon Ontmoetingen op straat waar een mens zo van geniet het gaat zoals het gaat en een auto heb ik niet
O wat ben ik blij want ik ben autovrij Ik loop, ik trein, ik fiets er ontbreekt mij niets
Benzine is zo duur de wegenwacht kost geld naar de garage voor een beurt de verzekering gebeld Belasting nog daarbij duur parkeren geeft verdriet Ik lach om al die zorgen want een auto heb ik niet
Altijd maar die twijfel kom ik wel op tijd het leven in een auto geeft veel narigheid Sturen moet je zelf doen geen chauffeur, geen machinist, Ik moet er niet aan denken een auto heb ik niet
Geen sterke irritatie In een eindeloze file maar staren uit het raampje op het ritme van de wielen Straks een eindje fietsen of bussen als het giet ik ga waarheen ik wil want een auto heb ik niet
Dick Verheul in De Lantaern in Zevenaar - foto Gudrun
Zaterdag 11 januari speelde ik tien liedjes bij het open Podium in muziekcafé De Lantaern in Zevenaar. Hierbij een opname van Het Eerste Liedje. Ik schreef het in september 2023 nadat ik had aangekondigd dat ik voortaan als liedjesschrijver door het leven zou gaan. Omdat ik vreesde dat ik niet genoeg onderwerpen zou kunnen bedenken voor liedjes, had ik een lijst gemaakt met wel dertig thema’s. Maar toen kwam er weer keuzestress: Wat moet je kiezen? Na een paar weken ontstond dit eerste liedje.
Hier tien liedjes die ik schreef in 2024, plus enkele oudere Nederlandse liedjes. Alle liedjes zijn al eerder gepubliceerd in de Nieuwsbrief Groene Verhalen. De bedoeling is dat er in 2025 nog veel meer liedjes zullen volgen. Wie benieuwd is, kan zich abonneren op de maandelijkse Nieuwsbrief Groene Verhalen.
1. Kom erbij
In de zomer maakte ik dit liedje, om het begin van de voorstelling aan te kondigen. De instrumentale versie met mondharmonica gebruikte ik als ik rond ging om publiek te verzamelen.
–
2. Iets van de wereld zien
Sommige mensen denken bij ‘iets van de wereld zien’ aan een vliegtuig. Maar het is in de allereerste plaats een kwestie van je ogen open zetten.
–
3. Dag van de Aarde
Het lied dat ik maakte ter gelegenheid van de jaarlijkse internationale Dag van de Aarde (Earth Day) op 22 april. Het rijmt niet, daardoor is het voor iedereen eenvoudig om er actuele coupletten bij te maken.
–
4. Dansen in het bos
Een eenvoudig liedje om mee te zingen. Ik hoop dat iemand er ooit een toepasselijk sprookjesachtig dansje bij verzint.
–
5. Mens Durf te Leven
Dirk Witte schreef het lied in 1917 en Jean Louis Puisuisse zong de eerste versie. Later is dit lied vertolkt door vele anderen, onder wie Ramses Shaffy en Wende Snijders. Het is nog altijd actueel.
–
6. Engelse ziekte
Mensen die dit liedje horen begrijpen eerst niet waar het naartoe gaat. Daarna zijn ze even in verwarring en ongeveer halverwege het eerste couplet beginnen ze te lachen.
–
7. Geef Vlierhof een nieuw dak
Vlierhof, een leefgemeenschap in Keeken, niet ver van Nijmegen, hield in 2024 een crowdfundingsactie voor de vernieuwing van het dak van de boerderij. Ik schreef het liedje om de actie te steunen en de bewoners hebben het uit volle borst gezongen.
–
8. Daar kwam ene boer uit Zwitserland
Het volksliedje over de kleermaker die slecht werk leverde dateert uit de zeventiende eeuw. Mogelijk wordt hier de spot gedreven met Jean de Labadie, een Franse gereformeerde dominee die via Zwitserland naar Nederland kwam en een sekte begon die zich later in het Friese Wiewert vestigde.
–
9. Het Geheim van Koning Midas
Het originele verhaal komt uit de Griekse mythologie. In dat verhaal sterft Midas van schaamte als het geheim aan het licht komt, maar dat leek me niet nodig. Het was eigenlijk bedoeld als liedje, maar een wijsje kwam er nog niet, dus vooralsnog is het een gedicht.
–
10. Komt vrienden in het ronde
Dit lied, ook wel Het Slijperswiel genoemd, is een oud volkslied. Ik vond een uitgebreide versie met 21 coupletten in een zangbundel De Vino Caser of de Amsterdamse pakhuis vreugt uit 1783.
–
11. Het monster in de spiegel
Lang geleden huisde er een gevaarlijk monster in een van de werfkelders aan de Oudegracht in Utrecht. Wie het monster in de ogen keek verschroeide, totdat er alleen nog maar een hoopje as overbleef.
–
12. De Internationale
Dit is het lied dat gezongen wordt op de Eerste Mei, de internationale Dag van de Arbeid. De oorspronkelijke Franse tekst werd in 1871 geschreven door de Franse liedjesschrijver Eugène Pottier. Aanvankelijk werd het lied gezongen op de wijs van de Marseillaise, het Franse volkslied. De Vlaamse componist Pierre De Geyter schreef er in 1888 een eigen melodie voor. Tijdens de bijeenkomst van de Tweede Internationale in 1892 werd het lied uitgeroepen tot het strijdlied van de arbeidersbeweging. De Nederlandse vertaling is van Henriette Roland Holst, ze schreef die in 1899. De Internationale is in meer dan honderd talen vertaald.
–
13. Lied over de Vrede
Op 16 februari 2024 zong een groot gelegenheidskoor van 300 mensen op het Oldehoofsterkerkhof in Leeuwarden het lied Prayer of the Mothers van Yael Deckelbaum, in de Engelse vertaling van Loes Swinkels. Ze zongen met de situatie in Israël en Gaza in gedachten. Ze werden begeleid door 20 muzikanten en 30 dansers. Het was een mooie gebeurtenis en naar aanleiding daarvan schreef ik een vredeslied.
–
14. Een Nieuw Begin
Ik schreef het lied naar aanleiding van oud-en-nieuw 2023-20024. Maar eigenlijk kan elke dag een nieuw begin zijn en er is altijd hoop.
De abonnees van de Nieuwsbrief Groene Verhalen kunnen de 14 liedjes als compleet album downloaden, met daarbij een tekstboekje met gitaarakkoorden. Zie de nieuwsbrief voor de link.
Zondag 25 augustus trad ik op tijdens het Open Podium in De CultuurHoek in Driebergen. Hierbij enkele fragmenten.
De CultuurHoek biedt een breed cultureel aanbod van exposities, optredens, filmavonden, cursussen en workshops. Samen met tientallen vrijwilligers hebben plaatselijke kunstenaars en creatieven de voormalige wagenschuur van de firma Hoek omgebouwd tot een gastvrije ontmoetingsplek voor de inwoners van Driebergen en omgeving.
De internationale Dag van de Aarde (Earth Day) wordt elk jaar gevierd op 22 april. Ik maakte er een liedje over, dat ik zong op zondag 21 april tijdens de Natuur&Milieumarkt in het Sarphatipark in Amsterdam.Het liedje over de Dag van de Aarde is te beluisteren via de knop hieronder.
Dag van de Aarde
Vandaag is het de dag van de Aarde een groene bol in een eindeloos heelal Het huis waar we wonen en leven elke dag ons onderdak en toevluchtsoord de bodem waarop alles groeit en bloeit voedsel voor iedereen
Schoon water, schone lucht en minder CO2 stikstof, zure regen weg met de plastic soep we fietsen overal naartoe zonder batterij Geen afval en meer kringloop plant eens een boom
Waarom dieren in een hok? groente genoeg Met een vliegtuig ga je snel maar een fietser ziet veel meer De Aarde is een grote tuin naast de oceaan Kom spelen in de tuin plaats voor iedereen
Hier de liedjes die ik in 2023 schreef, plus enkele liedjes die ik al eerder maakte en een paar oudere Nederlandse liedjes. Alle liedjes zijn al eerder gepubliceerd in de Nieuwsbrief Groene Verhalen. De bedoeling is dat er in 2024 nog veel meer liedjes zullen volgen. Wie benieuwd is, kan zich abonneren op de maandelijkse Nieuwsbrief Groene Verhalen.
Alowieke zet een kopje koffie De kopjes koffie die Alowieke zet zijn altijd heel bijzonder
De gedachten zijn vrij Het lied wordt al eeuwenlang gezongen als protest tegen censuur en onderdrukking. De oorspronkelijke versie ‘Die Gedanken sind frei’ werd in de achttiende eeuw geschreven door een onbekende schrijver. De Nederlandse vertaling is van zangeres Cobi Schreijer (1922-2005).
De zon weerom Een hoopvol lied, geschreven in november 2023 in de pipowagen op de Swetteblom
Een toffe Plek Vlierhof is een kleinschalige ecologische woongemeenschap, met een boomgaard, groentetuin en grote kas. De bewoners wonen en werken op deze prachtige plek, die ze met liefde hoeden. Web: www.vlierhof.org De melodie is van Friedrich Wilhelm Möller (1911-1993)
Het Eerste Liedje Het Eerste Liedje zag op 1 oktober 2023 het licht, een maand nadat Dick Verheul had aangekondigd voortaan als liedjesschrijver door het leven te willen gaan.
Het broekie van Jantje Een lied van de bekende dichter-zanger, illustrator en kunstschilder J.H. Speenhoff (1869-1945). Hij schreef het in 1904.
Het Uienlied Als je samen eten aan het koken bent, dan moet je soms even wachten tot de aardappels gaar zijn. Dat is een goed moment om even een liedje te maken.
Inclusieve veiligheid Een lied ter gelegenheid van een studiedag van de Werkgroep Inclusieve Veiligheid in 2018. Web: samenveilig.earth
Plastic kan nu echt niet meer Lied ter gelegenheid van de Dag van de Aarde (Earth Day) 2018.
Schaapskleren Een liedje naar aanleiding van de tweedekamerverkiezingen op 22 november 2023.
Terug te zijn in Friesland Een liedje over het leven in een pipowagen op het Friese Platteland.
Vier weverkens Een lied uit een tijd dat de wevers in de textielindustrie een armoedig leven leidden. Als een muisje in hun schapraai (provisiekast) zou kruipen, dan zou het van honger sterven. In het refrein is het geluid van een weefgetouw te horen.
De abonnees van de Nieuwsbrief Groene Verhalen kunnen de 12 liedjes als compleet album downloaden, met daarbij een tekstboekje met gitaarakkoorden. Zie de nieuwsbrief voor de link.
Aan het begin van 2024 wens ik iedereen toe dat alles beter wordt voor iedereen. Hierbij het lied ‘Een nieuw begin’ als start van een mooi jaar.Zing gerust mee!