Categorieën
Verhaal

Kou

Yvon Eerland woont in een woongemeenschap Centraal Wonen aan de rand van Den Haag. Zij schrijft columns over haar leven op haar woonplek en haar liefde voor de natuur. In de veertiende aflevering van Groene Verhalen vertelt zij het verhaal ‘Kou’.

Kou

Ik heb mezelf in de kou gezet.

Letterlijk, want ik doe de verwarming niet aan deze winter; Veel te duur.

Het is een experiment want eigenlijk ben ik als de dood voor kou. Zodra het 15 graden is trek ik al vier lagen over elkaar heen. Stel je voor, ik mocht het eens koud krijgen. Dus deze koukleum gaat nu bezuinigen op de centrale verwarming. Bezuinigen moet want de gasprijs is wel erg gestegen, schijnt, want ik heb nog geen rekening gekregen maar ik neem het zekere voor het onzekere: De verwarming gaat niet aan. En dan ook maar gelijk het warme water want dat is ook stervens duur, dus niet meer douchen. Ik was me wel uit een emmer opgewarmd water en als we dan toch bezig zijn met keteltjes water koken neem ik direkt regenwater. De regenton blijft maar kristalhelder water geven, gratis en voor niets. En dan is het natuurlijk voor het milieu heel erg goed, hoe ik nu bezig ben.

En heb ik het koud? Welnee! En buiten heb ik het ook helemaal niet koud meer. Ik loop regelmatig zonder jas naar buiten zonder het te merken. Ik geniet van de frisheid alsof mijn huid is opengegaan en de kramp van de angst is opgelost. Met grote teugen adem ik de herfstlucht in en voel me daar enorm gelukkig onder.

Maar nu heb ik ook wel voorzorgsmaatregelen genomen. Ten eerste heb ik het in mijn kennissenkring breed uitgemeten dat ik dit zou gaan doen. Ik krijg daardoor alle medewerking. Mijn bezoek klaagt niet over de kou maar komt met een extra trui. Ik heb van een vriendin een merinowollen legging gekregen die ik altijd onder mijn broek aan heb. Ik draag zelfgebreide wollen sokken en altijd een wollen vest of bodywarmer. Een muts heb ik niet nodig want ik heb genoeg haar maar anders had ik die ook opgezet. Met al die kleren aan zie ik er uit als een Mongoolse vrouw wat natuurlijk prachtig is. Eigenlijk ben ik klaar voor een yurt, Mijn huid is zacht van het regenwaterbad en mijn haar is mooier dan ooit.

Ik zou dus zeggen; experiment geslaagd! Tot nu toe, want het vriest nog niet eens. Ik wens jullie een heel gezond nieuwjaar en wens mij maar lekkere vrieskou toe. Vind ik fijn.